เสียวเซ็กส์โฟนไฮโซสาวสวย

ณ คฤหาสน์หลังหนึ่งซึ่งอยู่ในหมู่บ้านชานเมืองของผู้ดีที่ร่ำรวยกว่าร้อยชีวิตไม่ว่าจะเป็นข้าราชการระดับสูงนักธุรกิจเศรษฐีหรือแม้แต่รัฐมนตรีกระทรวงต่าง ๆ แต่ละแห่งมีทรัพย์สินมูลค่ามากกว่าร้อยล้านหากใครจะเรียกหมู่บ้านนี้ว่ารวย หมู่บ้านก็คงไม่ผิด บ้านที่จะกล่าวถึงเป็นบ้าน 2 ชั้นบนเนื้อที่ 4 ไร่ หากต้องการเปรียบเทียบกับแบบหลังอื่น ๆ ไม่เล็กเกินไปและไม่ใหญ่เกินไป เจ้าของบ้านหลังนี้คือดร. อัศวเทพพิชิตพงษ์หรือเทพหากเรียกแบบคนคุ้นเคยและใกล้ชิด เย็ดสด นักธุรกิจหนุ่มในอนาคตความก้าวหน้าของเขาสดใสด้วยการที่เขาเป็นเจ้าของ บริษัท ไม่น้อยกว่า 30 บริษัท ทั่วโลกด้วยบ้าน 12 ล้านหลังและการตกแต่งเกือบ 50 ล้านหลังซึ่งไม่แพงสำหรับเขาที่เขาซื้อเพื่อสร้าง ครอบครัวและคู่รักอบอุ่นกับณัฐนิชาพิชิตพงศ์หรือโน่ภรรยาสาววัย 27 ปีที่เพิ่งแต่งงานได้ไม่ถึง 2 เดือนจนดร. อัศวเทพต้องมาอย่างเร่งด่วนและจากไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งให้เนยภรรยาของเขาสาเหตุที่เนยไม่สามารถรับมรดกจากเขาได้ทั้งหมดคือต้องรอให้เขากลับมาเพราะดร. อัศวเทพหายตัวไปแอฟริกาและยังไม่ได้ ใครพบศพยืนยันและเป็นความต้องการของเนยและทางพ่อแม่ของเขารอให้เขากลับมาและเนยยังเชื่อมั่นในตัวสามีว่าเขาจะต้องอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขอีกครั้ง
การรอคอยเขาเนยเป็นผู้รับผิดชอบความรับผิดชอบทางธุรกิจส่วนใหญ่ของสามี โดยมีเพื่อนในคู่หูของดร. อัศวเทพคอยช่วยเหลืออีกครั้งจนกระทั่งเวลาผ่านไป 2 ปีทุกคนดูเหมือนจะลืมทุกอย่างเกี่ยวกับเขาและกลายเป็นเรื่องปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกคืนเนยนั่งภาวนาให้สามีกลับมา แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะกลับมา……
ภายในบ้านหลังนี้มีเพียงเนยภรรยาสาวของดร. อัศวเทพและคนรับใช้ของสามีภรรยาเพียงสองคนเท่านั้นเพราะเธอต้องการเป็นส่วนตัวและต้องการมีสมาธิในการทำงานเธอจึงไม่ต้องการรับอีกต่อไป อีกทั้งคนรับใช้ที่อยู่ที่นี่ก็เป็นลูกหลานของอดีตคนรับใช้ของพ่อแม่ของดร. อัศวเทพ
“กริ๊ง….”
“ อือออ…….”
เสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงดังขึ้นในตอนเช้า แม่หม้ายขี้เซาเอื้อมมือไปกดปิด ครู่หนึ่งเธอก็ค่อยๆพาร่างที่หลับใหลออกจากเตียงและไปที่ห้องน้ำ หลังจากแปรงฟันแล้วเธอก็อาบน้ำ ทำความสะอาดร่างกายให้สดชื่นอยู่เสมอ กับเช้าวันใหม่
“ ก๊าก ……. คุณเนย ….. ทานข้าวเช้าเสร็จ … ”
เสียงของบ่าวสาวเรียกนายหนุ่ม
“ ฮ่าฮ่า…. อีก 10 นาทีฉันจะลงไป…. บอกหวาน…. ไปอุ่นแกงด้วย…”
เธอตะโกนเรียกคนรับใช้คนหนึ่งจากห้องน้ำ
“ ครับ …. ”
“ เดี๋ยวก่อน…. หนึ่ง…สบู่หมด…ได้โปรดเอาใหม่…
“ ครับ…. ผมจะไปแล้ว”
เด็กหนุ่มจัดการกับร่างกายของเขาและรีบเดินลงไปที่ห้องเก็บของด้านล่างและหยิบสบู่และนำไปให้นายหญิงของเขาทันที
“ รับแล้วครับ ……. นายโน”
เธอคิดจะออกมารับสบู่เอง แต่บังเอิญยังสระผมอยู่เลยออกไปไม่ได้
“ โอ้…. อ้อ…หนึ่ง…เปิดประตูหน้าห้องน้ำหน่อย…. ประตูห้องไม่ได้ล็อค เปิดเลย…”
“ เอ่อ… .. ครับ”
ชายหนุ่มรูปงามเปิดประตูห้องแล้วเดินไปหยุดที่หน้าห้องน้ำ หนึ่งถึงกับจ้องจนเขาตะลึงกับภาพตรงหน้า
“ คือ … เอ่อ…. วางตรงไหน … ”
“ อยู่ตรงพื้นหน้าประตู … ฉันจะออกไปหยิบเอง … แล้วบอกให้หวานอุ่นแกงให้ด้วย”
“ใช่ ๆ …”
ชายหนุ่มตอบ แต่สายตาของเขาจ้องไปที่ประตูห้องน้ำกระจกฝ้า ทำให้สามารถมองเห็นภายในได้นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะเห็นร่างของเจ้านายหญิง เมื่อเห็นรูปร่างและสัดส่วนทั้งหมดแล้วใจหวิว ๆ มองไปที่มันสักพักก็รีบลุกออกจากห้องกลัวว่าเธอจะเปิดขึ้นมา
“ …. ฮือ…หุ่นดีเป็นบ้า…ดีกว่าสาวหวาน… ..
ชายหนุ่มนึกถึงสิ่งที่เขาเคยเห็นเมื่อครู่และเปรียบเทียบกับภรรยาของเขา จริงๆแล้วมีคนหนึ่งเคยเห็นเนยตั้งแต่คุณพ่อคนหนึ่งเข้ามาทำงานเมื่อ 2 ปีที่แล้วและเขาก็แอบมองเจ้านายของเขา แต่เขาไม่เคยเห็นร่างที่หวือหวาหวือหวาเหมือนครั้งนี้มาก่อนโชคดีที่มันมีความคิดว่าเธอเป็นเจ้านายไม่งั้นมันจะเปิดประตูห้องน้ำ นอกจากนี้เขายังมีภรรยาและอยู่ต่อหน้าพ่อของเขา เลยไม่กล้าทำอะไรที่ไม่ควรเนยเองแม้จะเป็นนายตัวเองและอายุก็ห่างกันไม่มาก แต่เธอก็ไม่เคยรั้งและกดขี่ เธอเป็นคนอ่อนโยนอ่อนหวานเข้ากับคนง่ายและร่าเริง
“ ……. สงสารน. ส. น้อย โว้ว…. หายไปไหนมา…. ฉันกลับมาแล้ว… .. ”
ชายหนุ่มอดสงสารเธอไม่ได้ ที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียวเป็นเวลา 2 ปีโดยไม่คิดจะหาใครใหม่ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังอยู่ในวัยที่ต้องการความรักและความเอาใจใส่ แต่คุณต้องนั่งอยู่ในความเหงา และแร้งหวังว่าเทพเจ้าจะกลับมาเพราะหนึ่งเองเชื่อว่าคุณเทพคงจากโลกนี้ไปนานแล้วตั้งแต่ 2 ปีที่แล้ว……….
“นี่มันหวาน ….. จานนี้ใส่ตู้กับข้าวเก็บไว้ให้พี่กินตอนเย็นด้วย”
“ เมื่อคืนคุณเนย.. หวานเกรงว่ารสชาติจะเสียค่ะ”
“ คิดว่าคงไม่เสียเปล่า”
เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ทำไม?”
“คุณทำอาหารได้อร่อย”
“ ถ้าอย่างนั้นคุณเนยก็ชอบกินเหมือนกันนะ”
“ บ้า … ฉันแค่อ้วน”
เนยคุยกับหวานเสร็จแล้วก็เหลือบมองนาฬิกาของตัวเอง
“ ว้าว…. สายแล้ว…คุยกับคุณก็สายไปแล้ว”
“ ไปก่อนนะ……หวานเปิดประตูด้วย”
“ครับขับด้วยความระมัดระวัง”
เนยรีบคว้ากระเป๋าเอกสารต่างๆใส่รถ เฟอร์รารีสีแดงปิดประตูและสตาร์ทเครื่องยนต์ขับรถคันสวยของสามีฉันช้าๆ
ที่สำนักงานใจกลางเมืองริมถนนสาทร
“ เฮ้… .. ฉันหมายถึง .. เมื่อคืนนายบอกให้รอ 1 ทุ่ม 3 ทุ่ม…แล้วจะบ้าทำไม” เนยเธอถือเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ ผู้ชายคนไหนได้เห็นเธอใคร ๆ ก็อยากสัมผัสในตัวเธอ แม้จะเคยผ่านสามีกับน. ส. อัศวเทพ แต่ก็มีหุ่นเซ็กซี่ เพราะหลังจากอยู่กินกับน. ส. อัศวเทพได้เพียง 2 เดือนก็ต้องหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเวลาผ่านไป 2 ปีเธอไม่เคยคิดที่จะมีผู้ชายคนใหม่ เพราะเธอยังเชื่อว่าสามีของเธอจะกลับมา. ทำให้หุ่นของเธอยังคงสวยสดใสตลอดเวลา. ซึ่งดูเหมือนผู้หญิงบริสุทธิ์
หลังจากจอดรถแล้วเธอก็ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้น 42 ซึ่งเป็นสำนักงานของเธอ และในขณะที่คุณอยู่ในลิฟต์คนเดียวมีเสียงโทรศัพท์เข้าโทรศัพท์มือถือดังขึ้น
“ ตู…. ตู…. ตู .. ”
เธอหยิบกระเป๋าขึ้นมาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูก็แปลกใจ เนื่องจากหมายเลขโทรศัพท์ที่แสดงไม่เป็นที่รู้จักและไม่เคยจดจำ
“ ใครวะ … ?”
พูดลอยออกมาแล้วกดรับสาย
“สวัสดี… ..”
“ เอ่อ…สวัสดี…คุณแอนใช่ไหม”
น้ำเสียงสุภาพและนุ่มนวลที่ปลายสายซึ่งเนยฟังแล้วทำให้นิ่งไปชั่วขณะ
“ เอ่อ……ไม่…. อยากคุยกับใคร…”
“ แอน …. ครับ … ”
“ไม่มีชื่อนี้ … คุณโทรผิด”
“ จริงเหรอ…โอ้ฉันไม่รู้ว่าใครพูดถึงเรื่องนี้”
“แล้วจะโทรไปเบอร์อะไร”
“ ครับ…
“ ไม่…. คุณโทรผิด”
“ เอ่อ…. งั้นฉันคงโทรผิดสินะ”
“ ครับ … คุณโทรผิด”
“ ฮ่าฮ่า … ฉันขอโทษ”
เขาตอบด้วยเสียงหัวเราะเขินอาย
“ไม่เป็นไร.”
เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
หลังจากวางสายโทรศัพท์แล้วลิฟต์ก็มาถึงชั้น 42 ทันทีที่เธอรีบออกจากลิฟต์เธอก็ต้องชนชายหนุ่มที่อยู่หน้าลิฟต์เพราะเขาเป็นคนตัวสูงเธอจึงเซไปด้านหลังก่อนที่ร่างของเธอจะทรุดลงกับพื้นชายคนนั้นก็จับมือทั้งสองข้างใต้เอวของเขาทันที
“ ฉันขอโทษ …. รู้ไหม”
เนยตะลึงจนร่างของเขาหยุดนิ่งไปชั่วครู่ เพราะผู้ชายตัวสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาและคมกริบพยุงเธอจนเกือบลืมไปว่าร่างของเธอยังอยู่ในอ้อมแขนของเขา และเขาก็มีสติเช่นกัน
“ อ๊ะ … ขอโทษครับ”
เขารีบเอามือทั้งสองข้างออก
“ สบายดีครับ … ขอบคุณครับ”
เธอตอบพร้อมกับยิ้มให้เขา
“ เอ่อ…สวัสดีครับท่านประธาน…ผมวุฒิไกร”
เขาแนะนำตัวทันที
“ ใช่…. ฉันไม่รู้ว่าคุณ….”
“ฉันเป็นพนักงานใหม่อยู่แผนกบัญชี”
“เออ …. กูไม่ชิน .. ”
“ มีอะไรก็โทรมา…. ฉันขอไปทำงานก่อนนะ”
“ ครับ … ผม …. เอ่อ .. ”
“ใช่”
“ เมื่อกี้ … ขอบคุณครับ”
“ ครับ … ไม่เป็นไรครับ”
จากนั้นเขาก็ยิ้มให้ก่อนจะหันกลับไปที่โต๊ะทำงาน
สำหรับเธอเธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยรอยยิ้มและเดินเข้าไปในห้องทำงานทันที
หลังจากน้องเนยเข้าห้องทำงานส่วนตัวแล้ว. ทันทีที่เธอนั่งลงบนโซฟาเพื่อต้อนรับแขกพร้อมกระเป๋าถือของเธอ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อครู่ทำให้เธอหยุดยิ้มไม่ได้ เธอนึกถึงช่วงเวลาที่ดวงตาของเขาพบกับเธอ มันรู้สึกแปลกมาก เป็นเวลานานมากแล้วที่เธอไม่เคยถูกผู้ชายมาก่อน จนทำให้หัวใจของเธอรู้สึกตื่นเต้นไปหมด แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของน. ส. อัศวเทพเธอก็รีบลุกขึ้นยืนและเดินไปที่โต๊ะทำงาน
“ พี่เทพพี่เทพจะกลับมาเมื่อไหร่…พี่แทบบ้า”
เธอบ่นพึมพำ เมื่อนึกถึงสามีของเธอมันทำให้ความรู้สึกเมื่อครู่หายไปทันที แต่เธอจะทนได้นานแค่ไหน? เพราะตราบใดที่คุณต้องอยู่คนเดียวแบบนี้สักวันคุณอาจจะควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้ เวลาล่วงเลยมาถึง 3 ทุ่มกว่า ๆ ขณะที่เธอนั่งทำงาน มีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหมายเลขบนจอแสดงผลรู้สึกว่าเป็นเบอร์เดียวกับที่ก่อนหน้านี้โทรผิดสาย เธอแปลกใจ แต่ก็ยังรับสายอีก
“สวัสดี”
“ แอน….?”
“ คุณอีกแล้ว… .. คุณโทรผิดอีกแล้ว”
“ อ้าว … โทรผิดอีกแล้วเหรอ .. ”
“ใช่ … คุณโทรผิดทาง … คุณต้องหาหมายเลขที่จะโทรอีกครั้ง”
“แต่ตอนนี้ฉัน … ลงทะเบียนเบอร์ไปแล้ว.. แต่ทำไมฉันถึงเพิ่มเบอร์คุณได้?
“ จริงเหรอ…ไม่รู้จะโทรเบอร์อะไร”
“ ครับ… 01-478-9416”
“ เออ … ไม่ใช่เบอร์นี้”
“โอ้ … แย่จริงๆ … ฉันต้องขอโทษอีกครั้ง”
“ ไม่เป็นไร…. คนเราต้องทำผิด”
“ ขอบคุณมาก…. ลาก่อน”
“ ครับ … ”
เธอตอบยิ้มอีกครั้ง
หลังจากกดวางสายได้ 5 นาทีเสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมก็โทรมาอีกครั้งเนยมองแล้วก็งง จากนั้นกดรับสายอีกครั้งเธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรเหมือนเดิมทุกครั้งที่เธอไม่แสดงอาการโกรธ
“ สวัสดี…แอนไม่ใช่เบอร์นี้”
เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ….. ดีที่ฉันไม่ได้คุยกับแอน”
“ โอ้ … ”
เธอตอบด้วยสีหน้าสับสน
“ คือ…ตั้งแต่ฉันคุยกับคุณ .. เอ่อ .. ”
“เนย”
“ ครับคุณนอ”
“ ฉันประทับใจคุณนายน้อยมากที่รับสายฉันหลายครั้ง…ฉันอยากโทรไปขอบคุณคุณนายที่แสดงความมีน้ำใจต่อฉัน”
“อ๋อ.. ไม่เป็นไร … เนยไม่โกรธ … แต่เนยเข้าใจพี่”
“ อืมถ้าฉันไม่รังเกียจ … ฉันอยากเป็นเพื่อนกับคุณทางโทรศัพท์?”
เธอหยุดชั่วครู่ก่อนจะตอบ
“ใช่ฉันไม่รังเกียจ”
“ขอบคุณครับเอ่อเกือบลืมผมสุณัฐพลเรียกบอยก็ได้”
“ ครับคุณบอย”
“ คราวหน้าจะโทรมาคุยใหม่นะ”
“ใช่”
“ งั้นฉันจะไม่รบกวนอีกแล้ว.. บาย.”
“ ครับ … บาย”
หลังจากวางสายเธอก็นึกถึงเด็กที่ชื่อบอย ชายลึกลับที่โทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเป็นเสน่ห์ของเธอที่ได้ยินแล้วรู้สึกอบอุ่นอย่างบริสุทธิ์ใจ แต่เมื่อนึกถึงน. ส. อัศวเทพอีกครั้งทำให้เธอคิดว่าสิ่งที่ทำไปมันผิดคุณหรือเปล่า?
“ ……. น่าจะโอเค…. แค่เพื่อนทางโทรศัพท์…. อย่าโกรธ…. พี่เทพ… .. ”
เธอคิดว่าใช่ในใจ
“ตาย … ลืมเช็คเมล์ลูกค้า”
เนยอุทานขณะที่คอมพิวเตอร์เปิดอยู่ บนโต๊ะทำงานของตัวเองทันทีที่เครื่องบูทขึ้นเธอก็คลิกและต่อเชื่อมเพื่อเชื่อมต่อทันที

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *